چند روز پیش یک سری شعار که بیشتر به نظر می رسید جنبه طنز داشت در رسانه ها منتشر شد با این مزمون که می توان از آنها برای بازی سه شنبه پیروزی و الاتحاد استفاده کرد. اتفاقا ما هم خواندیم و کلی خندیدیم اما متاسفانه این ماجرا توسط جهان نیوز و مشرق به شدت جدی گرفته شد و طرح ریختند و تیشرت  و پر چم سفار ش دادند و کلی کار دیگر....

خلاصه دیروز من هم از طرف دوستان دعوت شدم که برم اما و قتی دیدم عزم دوستان جدی است مخالفت خودم را اعلام کردم که با تعجب دو ستان روبرو شدم.

حمایت از مظلوم در برابر ظالم خوب است اما...

باید به یاد داشته باشیم که رژیم آل سعود و آل خلیفه به عبارتی نظام حاکم عربستان و نظام حاکم بحرین مسئول این جنایات هستند نه تیم الاتحاد!!!

می دانم در جواب خواهید گفت که « ما به تیم الاتحاد بی احترامی نمی کنیم بلکه به دو رژیم یاد شده اعتراض می کنیم» این حرف ممکن است درست به نظر آید اما:


1-  تصور کنید الان زمان طاغوت است و شما به لبنان- یا هر کشور دیگری ، فرق نمی کند – سفر می کنید، در حالی که نماینده دولت طاغوت نیستید- مانند همین بازیکنان فوتبال- عده ای به محل حضور شما آمده و به شعار دادن برضد طاغوت کشور شما می پردازند، آیا از خودتان نمی پرسید:« کار های رژیم به من چه مربوط است که اینها به سراغ من آمده اند و بدلیل حضور من این کار را انجام می دهند؟» و همچنین :«مگر من نماینده رژیم طاغوت هستم؟»و... چندین سوال دیگر که به راحتی به ذهن خطور می کند، حال از دوستانی که به ورزشگاه رفتند می پرسم:

تیم الاتحاد نماینده رژیم آل خلیفه است یا آل سعود؟

تیم الاتحاد در جنایات این دو رژیم نقش داشته است؟

2- همچنین باید یاد آور شوم که ما معتقدیم ملت های مسلمان منطقه با کار هایی که رژیم های آنان انجام می دهند موافق نیستند و به همین دلیل هم دست به اعتراض و انقلاب می زنند، ما نیز به همین دلیل باید دوستی خود را با این ملت های مظلوم نشان دهیم و اعلام کنیم اما آیا این کار باعث دوستی ملت ها می شود یا دشمنی؟

در کشور عربستان هم مانند ایران فوتبال طرفداران زیادی دارد، و مطمئنا در بازی های بین المللی عرق ملی نیز حساسیت طرفداران را دو چندان می کند. در کشور خودمان هم شاهدیم هنگامی که یکی از تیم ها استقلال یا پیروزی با یکی از تیم های باشگاهی خارجی مسابقه دارند طرفداران تیم رقیب هم قلبا آرزوی برد آنها را دارند، نه تنها آنها بلکه کسانی که با فوتبال میانه خوبی ندارند هم دوست دارند نماینده کشورشان سر بلند از رقابت باز گردد.

در مورد اخیر این کار دوستان ما قطعا باعث نارضایتی طرفداران و همچنین بسیاری از مردم کشور عربستان می شود، نه تنها آنها که حتی اگر ما هم جای آنها بودیم همین گونه ناراحت می شدیم کسانی که تا به حال به استادیوم نرفته بودند برای این ماجرا به استادیوم رفتند بی آنکه به ادبیات آنجا آشنا باشند.

من معتقد نیستم که فوتبال سیاسی نیست اما هر میدانی نیاز به ادبیات خود را دارد

ادبیات قرستاده ایران به سازمان ملل با ادبیات سخنگوی وزارت خارجه فرق می کند چون میادین فرق می کند. احمدی نژاد هنگامی که در سازمان ملل سخنرانی می کند یا نشست مطبوعاتی و یا در جمع مردم در هر جا ادبیات خاص خود را دارد، همه یک حرف را می زنند اما با ادبیات متفاوت.

در برابر سفارتخانه می توان جمع شد و شعار داد و بیانیه خواند.آنجا با سفیر یعنی نماینده دولت یک کشور طرف هستیم و سمت وسوی حرکت برای تمام مردم دنیا مشخص است که یعنی چه، چون این حرکت یک حرکت دیپلماتیک است.

نمی شود هم جلوی سفارت عربستان تجمع کرد و شعار داد هم در استادیوم آزادی و در برابر الاتحاد! این کار به همان دلیل است که گفته شد، کسی که تا دیروز نمی دانست پیراهن پرسپولیس قر مز است یا آبی حالا بیاید ورزشگاه برای اعتراض به کشتارمردم بحرین توسط آل سعود شعار بدهد!

متاسفانه کسانی که به این امر دامن زدند برخوردی کودکانه داشتند، هر چند با نیت خیر.

دشمن می تواند از بازتاب این حرکت در رسانه های کشور های عربی به خصوص عربستان استفاده تبلیغاتی بسیاری بکند و به اختلافات به بهانه یک فوتبال بی ارزش دامن بزند.


عکس منتشر شده توسط شبکه «فرانس ۲۴» از در گیری در بازی پیروزی و الاتحاد

این حرکت نسنجیده همان حرکتی است که مقام معظم رهبری از آن به حرکت خودسرانه که کمک به دشمن است یاد کردند.

حرکت نیروی انتظامی در بر خورد با این افراد حرکتی سنجیده بود و لایق تقدیر اما توقع می رفت به طور کمل مانع این حضور می شدند.

امید وارم دوستان در آینده با بصیرت تر عمل کنند و با توپی که دشمن در زمین خودی دست آنها داده وسطی بازی نکنند!

با عرض تسلیت به مناسبت فرارسیدن ایام فاطمیه و همچنین التماس دعا جهت تعجیل در ظهور صاحب عصر(عج) و رهایی تمامی مظلومین دنیا از ظلم ستمکاران.