در سینما نیز چیز هایی انگار مسری هستند، نه اشتباه نکنید منظورم سرایت سرما خوردگی و آنفولانزا میان بازیگران نیست. موضوع سرایت برخی چیزها از فیلمی به فیلم دیگر است.

اولین بار داشتم سریال مختارنامه را نگاه می کردم که پایان سریال یکهو صدای نوحه سرایی زنی از جعبه ای که مقابلم بود بلند شد، من هم که بی خبر از همه جا هر چه توی سر تلویزون زدم درست نشد که نشد، فردای آن روز فهمیدم که اشکال از تلویزیون نبوده بلکه اشکال از سریال است!

بار دوم هم که در جشنواره فیلم فجر سر نمایش کوچه ملی خوابیده بودم که با ترانه ای دلنواز از خواب بیدار شدم، چند ثانیه طول کشید تا تشخیص دهم در جشنواره کن هستم یا جشنواره فجر!

البته هم خوانی لیلا حاتمی و مهناز افشار در سعادت آباد که... نه همخوانی بود اشکال شرعی نداشت ان شاء الله...

این بار آخری هم که نماهنگ فیلم ملک سلیمان را گوش می کردم :« به به خواننده وطنی خوبی چقدر به زبان انگیلسی مسلط است ...» داشتم لذت می بردم که ناگاه گوشتان روز بد نبیند باز هم صدای ضعیفه ای مرا از این رویای شیرین بیرون انداخت...

خلاصه کاشف به عمل آمد که که ترانه نماهنگ فیلم ملک سلیمان، ترانه ای با نام « من باور دارم» حاصل هم هنرنمایی آقای آندریا بوچلی و خانم کاترین جنکینز  است

از ملک سلیمان انتظار نداشتم...